FB status sem varð að pósti (IS)

Ég er að skrifa fyrsta kaflann og fannst hann leiðinlegur. Staðreyndirnar sem þarf að telja upp áður en það er hægt að fara að koma með innleiðsluna og punktinn í verkerninu. AI er frábært til að koma með tillögur að strúktúr, og það stendur sig vel í að gefa mér hugmyndir að nýjum leiðum til að segja eða nálgast hlutina.

Ég hef líka átt gott ástarsamband við Google og helvíti fundvís á fríkeypis útgáfur af efni. [No comment, no questions]

Fyrir mér felst munurinn á AI og Google/leit á því að á Google ertu að leita að rétta svarinu á meðan þegar ég tala við AI þarf ég að finna sjálf réttu spurninguna. Og er vel.

En hér kemur nýtt problem nútímans – góður akademískur texti á það til að lenda illa í AI-detectornum því hann er textinn sem var greindur fyrir AI módelið. Þannig að hann endurtekur orðamengið og triggerar AI-detectorinn í 50% tilvika.

Sem er problem sem ég get bara komist framhjá á einn hátt. Með því að sýna karakter og leyfa pælingum að koma fram í textanum sem AI getur ekki gert, þ.e.a.s. að draga nýjar ályktanir og tengja heimildirnar saman á nýjan hátt. Og leyfa mér bara að hafa ritstíl.

Sem varð semsagt ofaná, að hafa skrifa í ritstíl sem sýnir að ég er til í að orða hlutina öðruvísi, koma með aðrar samlíkingar og vefja meininguna öðruvísi inn í textann. En þetta er ekki söguritgerð, punkturinn er að hafa punkt, og óð bara íað rökfæra af hverju það þarf að snúa viðhorfunum til stóru platformanna á haus. Við eigum Almenninginn, The Public Sphere og ég fíla hvað Evrópa er að ganga langt (m.a. fyrir okkar hönd) í að keyra inn grunngildin í lög Internetsins.

Ég er að komast gírinn með hina evrópsku lýðræðishugsun, channela Marx, Arendt og Habermas (nema MUN stuttorðaðri) og bakka út úr þessum helvítis neoliberalisma sem enn er haldið á lífi í öndunarvél óligarKanans.

Þegar heimurinn varð fasismi-light finnst mér viðeigandi að rökfæra valdarán/þjóðnýtingu í Cyberspace fyrir hönd lýðræðisins.

Og ég meina ekki bara eitthvað corporate-ethics, brand equity “aðhald” eins og við séum einhver rýnihópur, heldur representative aðkoma að því að skrifa samfélagssáttmála með tæknifyrirtækjunum eða þá færa okkur eitthvað annað. Setja upp system þar sem við kjósum fulltrúa í yfirsýn og eftirlit. Efla svo verulega vísindafólk sem hefur núna laglegan rétt á samvinnu og gögn frá fyrirtækjunum sem hluti af DSA.

Rakið tækifæri fyrir HÍ, svona þar sem þriðja tæknivæddasta land í heimi hefur ekki cyberher til að díla við það að vera herlaus í miðju cyberstríði.

Cyberstríðið fer fram í eyðileggingu á hardware (okkar fjórum köplum), árásum á kerfi (DDOS osfrv) eða með SÁLFRÆÐIHERNAÐI/PsyOps sem við erum alls ekki nógu vel varin gegn (uhu, uhu, mitt akademísa álit). En tækifæri landsins er annar punktur fyrir annan dag (þennan dag: https://policyreview.info/…/securing-icelands…/1791 )

Punkturinn sem ég ætlaði að meika hér er sá að ég verð að vera í hópi þeirra sem bregðast við AI með því að hafa meiri karakter á meðan ég rökfæri lýðræðisvæðingu platformanna.

Vonandi skilur fólk seinna af hverju lýðræðisleg aðleiðsla er mikilvægt, en það er nú eiginlega líka punkturinn með þessu öllu saman – að reyna að pakka saman óheyrilegu magni af vandamálum í einn pakka og undifr einu nafni og útskýra þetta problem* betur fyrir þeim sem þurfa að skilja það.

Aflátsbréf og blöð í fallaxir seld við hurðina.